64 x 40 cm

Onvangbaar

Gedicht

Geef mij een woord om op te staan

vol van verwachting, hoop, het morgenlicht,

met echo’s die tot aan de oorsprong gaan.

 

Onvindbaar blijft de oorzaak van ontstaan,

de bron van levend stof, waar is het zicht,

wijs mij een woord waarop ik kan gaan staan.

 

Het rode koord gekliefd, vrij om te gaan,

maar bloed gaat daar waar het verlangen ligt,

herbind mij om de oorsprong te verstaan,

 

Met spelevaren is het gauw gedaan,

vluchtig de bloei, het vuur heeft geen gewicht,

reik mij een woord dat weegt om op te staan.

 

Bestemming ligt verborgen in bestaan

de zin zit in het wit van het gedicht,

in lege ruimtes houdt de echo aan.

 

Waar voert de laatste sluis ons als wij gaan,

het stille stof,  het licht, het vergezicht?

Geef mij een woord om op te kunnen staan

met echo’s die tot aan de oorsprong gaan.