20 x 32 cm

Spinsel

Gedicht

De draden van het web

dat ik geweven heb vannacht

gaan rond en rond, er is geen einde aan,

gedachten hechten aan elkaar;

ik zweef

gevangen in dit klevend net

alleen een losse spindraad hier en daar

geeft even wat houvast,

en onheil wacht.

Dan licht een eerste witte waas

de sluier van de nacht

van tafel, stoel en raam,

de dag zwelt aan

daar is de grond om op te staan,

de zon droogt dauw van tak en blad

en kruimt het web tot rag.